برداشتی آزاد از آیات ابتدایی سوره مبارکه انفال

یا کریم

سوره انفال با پرسشی از پیامبر شروع می شود که در باره غنائم جنگی می باشد و جستجویی در رابطه با چگونگی تقسیم این غنائم می باشد اما گویا در حقیقت این پرسش نیست بلکه درخواست غنائم جنگی است .(لازم به ذکر است  کلمه انفال با توجه به این سوره غنائم جنگی ترجمه شده است ). و خداوند در پاسخ این سوال می فرماید که این انفال متعلق به خدا و رسولش می باشد و شما از خدا بترسید ، روابط بین یکدیگر را اصلاح کنید ، خدا ورسولش را اطاعت کنید اگر مومن هستید !

در ادامه پروردگار چند صفت از مومنان را بیان می کند , که بطور مثال می توان به خضوع و ترس در برابر عظمت خداوند در هنگام تلاوت آیات قرآن برای مومنین ، توکل آنها به پروردگارشان ، اقامه نماز ، انفاق در راه خداوند و اینکه مومنان هر چه با این اعمال سنخیت بیشتری داشته باشند درجات بالاتری هم نزد خداوند به دست می آورند را بیان می کند .

اما نکته قابل توجه عبارتی است که در ابتدای آیه چهارم آمده است (اولئک هم المومنون حقا) می باشد و سوالی که برای انسان به وجود می آورد این است که آیا همان افرادی که در هدفشان که اطاعت از خدا ورسولش بود و جنگیدن در رکاب پیامبر (ص) بود اخلاص کامل نداشتند و چشم طمع به غنائم جنگی داشته اند اینان به حق مومن هستند ؟

با توضیحاتی که در کلاس ارایه شد مشخص شد که برای قرار گرفتن در جمع مومنین واقعی خلوص ، یقین و باور در حد کمال نیاز نیست بلکه ایجاد زمینه در قلب خود و حشر و نشر داشتن با گروه مومنینی که رهبرشان پیامبر خداست انسان را به این مرتبه می رساند . به بیان دیگر افرادی که هدفشان از قرار گرفتن بین مومنین به دست آوردن متاعی همچون غنائم جنگی می باشد و در این میان با افرادی چون امیرالمومنین ، سلمان ، مقداد و خواص اصحاب (که هر کدام دارای درجات خاصی در نزد پروردگار  هستند) نشست و برخاست پیدا می کنند باز هم تشکیل یک «زوج بهیج » را می دهند که حاصل این بهجت تحقق امر خداوند است .

اما از آنجایی که کلام قرآن در تاریخ جاری می باشد پس ما همواره در قرار گرفتن در یک زوجیت هستیم که در بعضی مواقع حاصل این زوجیت به وجود آوردن بهجت در قلب امام زمان است و گاهی هم با انتخاب اشتباه و قرار گرفتن در زوجیتهای منحرف حاصلش لذات فانی و زودگذر و پشیمانی می باشد که با کمک گرفتن از قرآن می توان نامش را  « طعام ذا غصه » نهاد .

اما برای ما که امروز در زمان غیبت امام خود به سر می بریم این اتفاق شکل دیگری دارد.می توان گفت اگر دل و قلبی توفیق اتصال با امام زمانش را به دست آورد باید آیه ابتدایی سوره انفال را برای خود یادآوری کند که خداوند فرمود اطاعت امر خدا و رسولش را کنید و طمعی به انفال نداشته باشید اما امتثال امر خدا ورسول نشد و در تقسیم این انفال , حق فاطمه زهرا(س) غصب شد و بزرگترین ظلم تاریخ به وقوع پیوست و باغ فدک به ناحق از ایشان گرفته شد و داغی عظیم به دل امیرالمومنین (ع) و امام زمان (عج) گذاشت .

بدانیم اگر همنشینی با امام زمان (عج) را برگزیدیم در کنار درخواست حوایج دنیوی به فکر غصه های دل حضرت باشیم .

و خوشا به حال کسی که در میان روضه به یاد این باشد: که آیا با این غم سنگین کسی برای همدردی با صاحب عزا آماده هست؟

التماس دعا – سید محمود سادات حسینی

/ 0 نظر / 14 بازدید